ทันจิโร่
นี่นาย
นักล่าอสูรน่ะไม่ใช่พวกใจอ่อนนะเฟ้ย!
แกมันเจ้าบ้า! เจ้าคนลามก!
ต้องชดใช้!
อย่ามาดูถูกกันนะเฟ้ย!
เนซึโกะจัง!
เนซึโกะจางงงง!
เซนอิทสึ เลิกตามเธอได้แล้ว
ทันจิโร่คุง
มาเป็นเพื่อนรักกันเถอะทันจิโร่
เซนอิทสึ ขอร้องล่ะ อย่าตามมา
อย่าเขินไปเลยน่าทันจิโร่
เนซึโกะจัง!
- อย่านะ! - ทันจิโร่!
เนซึโกะจัง!
หิวชะมัดเลย
ขออนุญาตินะเจ้าคะ
นี่คือชุดสำหรับเปลี่ยนของท่านค่ะ
ดิฉันนำไปทำความสะอาดให้แล้วนะเจ้าคะ
เสื้อผ้าที่สะอาดจะทำให้เคลื่อนไหวสะดวกนะเจ้าคะ
ข้าวเย็นจะเอาเป็นเท็มปุระมั้ยเจ้าคะ?
ท่านรู้มั้ยว่ามันเต็มไปด้วยแป้งทอดกรอบ
รอก่อนสิ
เราเค้าก่อนสิเนซึโกะจัง
อะไรอีกล่ะๆ?
เดี๋ยวสิๆ
เลิกไล่ฉันซักทีสิอิโนะซึเกะ!
ทันจิโร่!
ตอนที่ 15 ภูเขานาทากุโมะ
พวกเขาหายดีแล้วครับ
ฝั่งตอนเหนือยิ่งกว่าเหนือ
สถานที่ต่อไปคือ ฝั่งตอนเหนือยิ่งกว่าเหนือ
ทั้ง 3 คนต้องไปที่เขานาทากุโมะ!
มุ่งหน้าไปที่เขานาทากุโมะ!
งั้น...ขอตัวก่อนนะครับ
ขอบคุณที่ดูแลครับ
งั้นขอให้โชคดีนะเจ้าคะ
ขอบคุณมากครับ
ทำอะไรของยายน่ะ!
แกจะบ้ารึไง!
อวยพรไงเล่า พรที่ทำให้เราโชคดีน่ะ!
เพราะเราต้องไปเจออันตราย!
ไม่ว่ายังไงก็ขอให้รอดปลอดภัยทุกคนนะเจ้าคะ
ขอให้โชคดี
อวรพร? โชคดี?
หมายถึงอะไรน่ะ?
เจ้านี่ไม่รู้เรื่องจริงๆสินะ
จะว่าไปคำพวกนั้นฟังแล้วน่าคิดถึงจังเลยนะ
"คำอวยพร" งั้นเหรอ
หมายถึงสิ่งที่ทำให้เราปลอดภัย
แล้วมันก็อาจจะทำให้นายรู้สึกเขินอายก็ได้มั้ง
คุณยายคนนั้นเขาอยากให้เราปลอดภัยน่ะ
แล้วทำไมต้องทำแบบนั้น?
แล้วไอ้เขินอายที่ว่าเมื่อกี้ด้วย
เรื่องนั้น่ะ
คำที่แกพูดแต่ละอย่างมันคืออะไร?
ทำไมยายคนนั้นต้องทำกับเราแบบนั้น?
ยายคนนั้นไม่ใช่ญาติพวกเรานี่
ก็แค่ยายแกอ่อนแอ
เร่งความเร็วแล้ว
ไม่ยอมหรอกเฟ้ย
รอก่อนเซ่
หยุดก่อน!
หยุดพักซักเดี๋ยวเถอะ!
เซนอิทสึมีอะไรเหรอ?
ก็ฉันกลัวนี่!
ได้ยินเสียงแล้วหลอนไปหมด!
แล้วจะนั่งทำซากอะไรวะ?
กระจอกจังวะ
ฉันไม่ได้คุยกับแกนะเจ้าหน้าหมู!
อย่าบอกนะว่าต้องเดินไปสุดทางเลยน่ะ
แต่ฉันก็ไม่เห็นรู้สึกว่าจะมีอะไรเลยนะ
เจ้านี่มันกระจอกจริงๆ
ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
ฉันเป็นคนธรรมดานะ แต่พวกแกมันไม่ใช่
อะไร? มีอะไรเหรอ?
นี่มันกลิ่นอะไรกัน?
ทันจิโร่!
ไม่นะ อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวสิ!
อย่าทิ้งฉันไว้นะ!
ช่วยฉันด้วย
ชุดเหมือนเราเลย
ชุดนักล่าอสูร
เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
เดี๋ยวสิ!
เป็นอะไรรึเปล่า?
เกิดอะไรขึ้น?
พวกนั้นเล่นงานฉัน!
ช่วยฉันด้วย!
ฉันจะตามไป
ฉันจะไปด้วย
แกก็ตามฉันมาสิ เจ้างั่ง
เริ่มหิวแล้วสิ
อิโนะซึเกะ
คุยอะไรกันน่ะ?
ไปเลย!
อะไรเนี่ย?
ใยแมงมุม
ที่นี่มีแต่ใยแมงมุมทั้งนั้น
น่ารำคาญเว้ย
นั่นสินะ
อิโนะซึเกะ
มีปัญหาอะไรวะ
ขอบใจนะ
ที่อิโนะซึเกะออกมากับฉันด้วยน่ะ
ฉันไม่กลัวแล้วล่ะ
ที่นี่มีกลิ่นที่บิดเบี้ยวอยู่เต็มภูเขาเลยล่ะ
แต่นายก็ทำให้ฉันใจเย็นลงแล้วล่ะ
ขอบใจมากนะ
เสื้อผ้าที่สะอาดจะทำให้เคลื่อนไหวสะดวกนะเจ้าคะ
ขอให้รอดปลอดภัยทุกคนนะเจ้าคะ
ขอให้โชคดี
อิโนะซึเกะ
ไปกันเถอะ
พวกเรามาช่วยแล้วครับ
ผมคามาโดะ ทันจิโร่ ระดับมิซึโนะโตะ
มิซึโนะโตะ
มิซึโนะโตะเหรอ?
ทำไมถึงไม่ส่ฮาชิระมาแทนเล่า
พวกมิซึโนะโตะเอาชนะพวกมันไม่ได้หรอก
ไม่เข้าใจเลย
อิโนะซึเกะ!
หุปปาก!
ไม่เข้าใจรึไง คนเขาอุส่าห์มาช่วยนะ
เลิกขี้แยแล้วฟังให้ดีนะเฟ้ย
อะไรของเจ้านี่
นี่ฉันเป็นรุ่นพี่นะเฮ้ย
อีกาเป็นคนบอกมาน่ะ
พวกเรามากัน 10 คน
แล้วพอมาถึงเขาลูกนี้
ก็มี...
การฆ่ากันเองเกิดขึ้น
ฉัน...
ทำได้ดีแล้วล่ะ
เด็กๆของฉันถูกฆ่างั้นสินะ
พวกเขาคงจะเจอกับเหล่าอสูรจันทรา
จริงๆฉันควรส่งฮาชิระไปดีกว่า
กิยู
ชิโนบุ
รับทราบ
ถ้ามนุษย์และอสูรเข้ากันได้ก็คงดีนะ
คุณโทมิโอกะก็คิดแบบนั้นสินะคะ?
เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว
อสูรกินมนุษย์มานานแล้ว
พวกเขาเกลียดฉันแล้วสินะ
ทำไมถึงทิ้งเพื่อนได้ลงคอ
หรือว่าเราจะไม่ใช่เพื่อนกัน
- พวกเขาคุยกับฉัน - เซนอิทสึ
- ถ้าฉันหายไปซักคนก็คงดีสินะ - เซนอิทสึ
แต่พวกเขาก็คงกลัวเหมือนกันสินะ
แต่พวกเขาก็ทิ้งฉันไว้คนเดียว
"อย่าเอาแต่นั่งสิ ไปช่วยเพื่อนได้แล้ว"
ดีจังนะที่แกไม่ต้องคิดมาก
แกไม่เข้าใจเรื่องของมนุษย์เลยสินะ?
แกนี่ไม่น่ารักเลยนะ ฉันไม่อยู่กับแกแล้ว!
เสน่ห์เป็น 0 เลยนะแก!
ทั้งๆที่เนซึโกะจังเป็นอสูรยังน่ารักขนาดนั้น!
แต่แกไม่เห็นจะน่ารักเลย!
เจ้านั่นเอาเนซึโกะจังไปด้วยนี่หว่า!
ทำไมต้องพาคนสำคัญของฉันไปด้วย?
เจ้าบ้าทันจิโร่!
พาเด็กสาวเข้าไปในที่อันตราย เจ้าบ้าๆ
เนซึโกะจางงงง!
เสียงนี่มันอะไรน่ะ?
อีกแล้ว
เสียงแบบนั้นอีกแล้ว
ฉันเคยได้ยินมาก่อนน่ะ
พอได้ยินแล้วทุกคนก็จะเริ่มฆ่ากันเอง
มาจากไหนกันนะ?
เจ้านี่มีแต่พวกโง่!
ฉันไม่รู้มาก่อนว่านักล่าอสูรต้องสู้กันเอง!
ไม่ใช่หรอก
การเคลื่อนไหวมันแปลกๆน่ะ
พวกเขาต้องโดนควบคุมอยู่แน่
งั้นก็ฟันให้ตายซะเลย
ไม่ได้นะ
ไม่ตาย
พวกเขายังมีชีวิตอยู่
แล้วพวกเราก็ไม่ควรทำร้ายพวกพ้องนะ
เลิกสอนฉันซักทีเถอะ
เลิกทำดีได้แล้ว
มีกลิ่นหวานแปลกๆที่หลังของเขา
มีใยคอยควบคุมเขาอยู่ที่หลัง
ฟันมันเลย
ฉันรู้ก่อนแต่ซะอีก
อสูรอยู่ไหน มันควบคุมทุกคนเลยสินะ?
อะไรกัน ไอ้กลิ่นเหม็นสุดนี่?
นี่มัน
แมงมุม
มันเป็นตัวคอยควบคุมสินะ
งั้นก็หมายความว่า
เอาล่ะหุ่นเชิดผู้น่ารักของฉัน
มาเต้นรำด้วยแขนขานั่นกันเถอะ
เริ่มไม่ดีแล้วล่ะ
มีแมงมุมตัวเล็กๆออกมาอีก
ถ้างั้น
กลิ่นแบบนี้อีกแล้ว
นี่มันอะไรน่ะ?
ต้องจับทางลมให้ได้
ถ้างั้นก็ไปไล่ฆ่าไอ้แมงมุมนั่นกัน
ไม่ไหวหรอก
พวกมันตัวเล็กเกินไป เราอาจจะติดกับมันก็ได้
พวกเราต้องรีบหาตัวผู้คุมพวกมันก่อน
ไม่ไหวหรอกอิโนสุเกะ
อุโนะสุเกะ ถ้านายมีกำลังขนาดนั้น เก็บไว้ใช้กับตัวใหญ่ๆเถอะ
มันจะช่วยได้มากกว่านี้นะ
กลิ่นแแปลกๆมันลอยมาจากทางนี้
จมูกของฉันไม่พลาดแน่
แล้วก็สู้กับ
มุราตะ
คุณมุราตะ
คุณมุราตะกับฉันจะไปหาคนที่ควบคุมเอง
แล้วอิโนะซึเกะ
อย่ามาขวางช่วงเวลาอันแสนสงบ ของครอบครัวผมสิ
ลอยได้?
ไม่สิ
เขากำลังยืนอยู่บนใย
ครอบครัวเหรอ?
ท่านแม่จะฆ่าพวกแกทุกคน
ท่านแม่เหรอ
โธ่เว้ย!
จะหนีไปไหน มาสู้กันก่อ...
อิโนะซึเกะ
เจ้านั่นโผล่มาจากไหนนะ?
เด็กคนนั้นอาจจะไม่ใช่อสูรก็ได้ เขาอาจจะถูกควบคุมอยู่
เข้าใจแล้วเฟ้ย
อยากให้ฉันจะการพวกที่เหลือสินะ
หนวกหูซะจริง
ปราณสัตว์ป่า
เขี้ยวที่ 7
เปิดประสาทสัมผัส
เจอตัวแล้ว ตรงนั้นไง
ไม่ปล่อยให้ขวางแน่
พวกเรา 5 คนกำลังมีความสุข ในแบบครอบครัว
ไม่มีใครทำลายความผูกพันของเราได้
เนซึโกะจัง
ทันจิโร่
อยู่รึเปล่า
ก่อนอื่นใจเย็นแล้วฟังให้ดีนะ
เนซึโกะตกอยู่ในอันตรายนะ
เลิกห้ามแล้วมาช่วยกันหาเถอะน่า
ก็บอกว่าให้ใจเย็นไง
ได้เวลาแฉความลับแล้ว
ชื่อจริงของฉันคือ อุโคงิ
เพราะมันเป็นชื่อโปรดของฉัน
แต่เซนอิทสึไม่ได้รู้อะไรเลย ทึ่มซะจริง
โกรธอะไรของแกน่ะ กินนี่ซะแล้วใจเย็นๆ
เห็นทำท่าแบบนั้นก็ช่วยไม่ได้นะ
เนซึโกะจังกำลังตกอยู่ในอันตราย
- เขาเป็นห่วงจริงจังมาก - เนซึโกะจัง
ฉันว่าพวกคุณก็คงเกลียดเขาไม่ลงสินะ
ตอนต่อไป ตอนที่ 16
ปล่อยให้คนอื่นนำหน้าไปก่อน